Voordat op 26 april 1936 de huidige voetbalvereniging in de kern Margraten opgericht werd, trapte men hier toch al enkele jaren tegen de bal. Reeds in 1926 werd er door RKVV Achilles in competitie verband gevoetbald. Hier kwam na anderhalf jaar door geldgebrek een einde aan.
In 1928 werd vervolgens een 2 e poging geprobeerd. De vereniging Oranje werd opgericht, helaas was deze voetbal ook geen lang leven beschoren. Strubbelingen met de kerkelijke gedragscodes en de toenmalige toneelvereniging betekenden in 1930 het van einde van Oranje.
Tot 1935 bleef Margraten verstoken van voetbal in clubverband. Men kreeg toen toch weer de voetbalkoorts te pakken en nam Jef Peerboom het initiatief tot oprichting van de huidige voetbalvereniging. Met het kerkelijk gezag kwam men tot een oplossing. Er mocht zelfs een ledenoproep aan de kerk worden opgehangen. In het toenmalig Harmoniezaaltje, gelegen in de Eykerstraat, werd een oprichtings vergadering belegd. Het eerste bestuur werd gevormd door: voorzitter, dhr. Theelen; secretaris-penningmeester, dhr. J. Schwanen en de leden Jan Meertens, Jan Opreij en Jef Debeij.
De eerste vriendschappelijk wedstrijden werden niet zoals nu in Rood-Wit, maar in Zwart-Wit tenue gespeeld. Het terrein was gelegen in een wei van de Fam. Conjarts aan de Rijksweg. De eerste wedstrijd was een uit wedstrijd op Pinkstermaandag in Houthem tegen Iason. Deze werd verloren met 3-1. Er namen 2 teams deel aan de competitie van de Rooms Katholieke Limburgse Voetbal Bond. Het eerste in de 2e klasse en het tweede in de 3e klasse. Het eerste succes werd in België behaald. In 1936 werd hier namelijk de eerste prijs gewonnen in de serie-wedstrijden te St. Pietersvoeren. Door overlevering is nu nog, zeker bij de ouderen, het verhaal bekend dat men voor enkele “Frankskes” kon eten en voor nog minder kon drinken.
Door het uitbreken van de tweede wereldoorlog bleef de club verstoken van succes in eigen land. In een nek aan nek race met Itterse Boys om het kampioenschap, kon de beslissende wedstrijd niet plaatsvinden vanwege de beperkingen die golden vanwege de oorlog. In deze periode werd er, hoewel moeizaam, toch “normaal” competitievoetbal gespeeld. In het seizoen '42-'43 had RKVVM zelfs een trainer. Hij deed het belangeloos, maar kreeg hiervoor een vergoeding in natura. Frappant detail is wel dat er bijvoorbeeld in 1940 eerst een bal moest worden geleend in de Del voordat er gevoetbald kon worden. Door de slechte staat van de wegen en de velden kon deze “nood”competitie niet worden uitgespeeld.
Direct na de oorlog, in het seizoen '46-'47, kon door RKVVM de eerste kampioensvlag worden gehesen. Omdat diverse voetballers als militairen naar Indonesië moesten, werd er helaas in de promotie wedstrijd tegen Marsana (Meerssen) verloren en dus ook niet gepromoveerd naar de Eerste Klasse.
Twee jaar later werd weer het kampioenschap behaald in de Tweede Klasse, nu werden ook de promotie wedstrijden gewonnen. Tegenstander Standaard was een maatje te klein voor het eerste en de promotie naar de Eerste Klasse kon dus gevierd worden. Tot dan toe werd er nog gespeeld in de kleuren Groen-Wit, deze werden Rood-Wit. Tevens werd in het seizoen '52-'53 de naam gewijzigd van RKVV Margraten in RKVVM.
Het seizoen '54-'55 bracht RKVVM haar eerste KNVB hoogtepunt. In de competitie eindigde RKVVM gelijk met Lemirsia bovenaan. Op kermiszondag 26 juni 1955 werd de beslissingswedstrijd in Eys gewonnen met 4-2. Ook de promotie wedstrijden tegen Iason en Kakertse Boys werden in het voordeel van RKVVM beslist en zo was promotie naar de 4e klasse KNVB een feit.
In 1958 werd er helaas gedegradeerd naar de Afdeling Limburg. Echter niet voor lang, want het jaar hierop werd weer het kampioenschap behaald en zodoende teruggekeerd naar de 4e klasse KNVB.
Begin jaren '60 waren moeilijke tijden voor RKVVM. Tweemaal degradatie had tot gevolg dat we in de 2e klasse Afdeling Limburg terecht kwamen. Financieel gezien waren het ook zware jaren. Bij gebrek aan een trainer, werden de trainingen slecht bezocht en daardoor vielen de prestaties ook tegen.
In 1966 kwam er een ommezwaai. Het 30-jarig bestaan werd gevierd en opgeluisterd door een kampioenschap van het eerste elftal dat hierdoor promoveerde naar de 1e klasse. Tevens werd in 1967 het jeugbestuur opgericht met als doel om de jeugdafdeling, die er al was vanaf 1958, nog beter te laten functioneren om zo een gezonde basis te bieden voor de vereniging.
Het jaar 1973 was voor RKVVM het begin van een succesvolle periode. In dat jaar werd het eerste weer kampioen en promoveerde voor de 3e maal naar de 4e klasse KNVB.
Toen was er slechts de beschikking over een speel- en trainingsveld, gelegen aan de Eykerweg. Er is zelfs een periode geweest dat er getraind werd op een nabij gelegen wei. Inmiddels was de gemeente wel al begonnen met de aanleg van het huidige sportcomplex aan de Pres. Kennedystraat.
Op 17 augustus 1974 vond de officiele opening plaats. Een jaar later werden er ook lichtmasten geplaats, waardoor ook in de wintermaanden gewoon gespeeld en getraind kon worden.
In 1975 werd er een onderafdeling van RKVVM opgericht, de Dameshandbalclub. Door de flinke groei hiervan werd deze in 1979 zelfstandig en gaat nu door het leven als Handbalvereniging Margraten.
Het 40-jarig bestaan werd in het weekend van 11,12 en 13 juni 1976 op grandioze wijze gevierd in de oude veilinghallen aan de Rijksweg. Naast de vele artiesten die optraden (zoals de Georg Baker Selection) was de jubileumwedstrijd tegen de oud-internationals, met in de gelederen oud-Margratenaar, MVV-er en PSV-er Fons van Wissen, zeker voor zijn leeftijdsgenoten, een ware happening.
Na zeven jaar in de 4e klasse gespeeld te hebben werd in 1982 een nieuwe mijlpaal bereikt. In een zinderende beslissingswedstrijd in Gulpen werd van Zwart-Wit in de verlenging met 2-1 gewonnen. RKVVM promoveerde voor de eerste keer in haar geschiedenis naar de 3e klasse KNVB. Na 3 seizoenen in de 3e klasse degradeerde RKVVM weer naar de 4e klasse.
In 1986 werd het 50-jarig bestaansfeest gevierd. Dit werd een groot succes. Misschien werd hierdoor het verloren terrein snel teruggewonnen; RKVVM promoveerde weer naar de 3e klasse KNVB.
1988 was natuurlijk het jaar waarin het Nederlands Elftal Europees kampioen werd, maar ook de Jeugdafdeling vierde haar 30 jarig bestaan. Tevens vertrok toen Ronald Waterreus naar Roda JC om later bij PSV te gaan keepen. Waterreus heeft 7 interlands achter zijn naam staan.
Begin jaren '90 waren evenals begin jaren '60 niet succesvol voor RKVVM. Na degradatie naar de 4e klasse in 1990, degradeerde het eerste elftal in seizoen '93-'94 zelfs weer terug naar afdeling. Toch bleef RKVVM aan de weg timmeren in deze moeilijke periode en kijken naar de toekomst. Zo werd de accommodatie in 1991 uitgebreid met 2 nieuwe kleedlokalen en een vergrote kantine.
In 1993 werd ook het sponsorschap met Hotel-Cafe-Restaurant Taveerne na 25 fantastische jaren beeindigd. In dat jaar werd niet alleen afscheid genomen van Taveerne maar ook van eigenaar Sjir. Onze nieuwe hoofdsponsor werd vanaf dat jaar Cafe Weustenraad, waar Gerrie ons elke keer verwelkomt.
Het seizoen '95-'96 werd een uitzonderlijk jaar voor RKVVM. 4 van de 5 senioren teams behaalden een prijsje. Het eerste promoveerde weer naar de 4e klasse KNVB. Tevens werden het 2e , 4e en 5e elftal kampioen in hun klasse. Dit was een mooi begin voor het vieren van het 60-jarig bestaan in 1996.
Hierna volgden enkele jaren van redelijke anomiteit in de 4e klasse. Door een herindeling van de regio's en klasses door de KNVB volgden er enkele jaren een versterkte degradatie. Dit wist RKVVM te overleven en men handhaafde zich in de 4e klasse. Helaas degradeerde men toch in 2004 naar de 5e klasse KNVB (de vroegere 1e klasse afdeling). Dit verblijf duurde gelukkig slechts 1 jaar. Met een zeer jeugdig team werd een 6e plaats behaald, maar door de behaalde laatste periodetitel kon er toch nacompetitie gespeeld worden voor een plek in de 4e klasse. RKVVM was op stoom gekomen, RKMVC en SV Vijlen werden met 5-3 en 5-1 opgerold. Vooral de wedstrijd tegen Vijlen was er een die niet vaak voorkomt, na 45 minuten stond het namelijk nog 1-0 voor Vijlen.
|
