| |
RUSTPLAATS BLANKENBERG
Voor de wandelaars van de heuvelland 4 daagse dan toch, maar niet voor ons. De organisatie van de HVL4D had ons een poos geleden, lang voordat we plannen kregen om de kantine te gaan verbouwen, via d’r Ger gevraagd om een rustpost te bemannen. Dat leek ons wel een aardig alternatief voor de donateursaktie waarvoor steeds minder animo bestaat. Na diverse gesprekken met de organisatie en de gebruikelijke negatieve houding van de gemeente werd de locatie niet onze kantine maar Blankenberg, om preciezer te zijn de opslagloods van aannemersbedrijf gebroeders Heusschen. Achteraf een perfecte locatie. Marcel en Ruud Lousberg deden samen de planning en de voorbereidingen en Ger en Marjan zorgden voor de coördinatie ter plekke. Zij hadden natuurlijk al vaker met dit bijltje gehakt, maar iedere locatie is anders. De oproep aan onze leden om mee te helpen leverde weer weinig respons op. Vooral de spelende leden met uitzondering van Patrick, Camiel, Michiel en Maikel van onze A jeugd en Benjamin van de selectie lieten het massaal afweten, maar diegenen die zich wel aanmelden, leverden een puik stukje samenwerking en maakten er een geweldig succes van.
Op dinsdagavond werd de loods leeg geruimd en begon Marcel Loontjens met het aanleggen van het van te voren deskundig uitgewerkte elektriciteitsplan. Voordien had hij er voor gezorgd dat we bij de buren wat stroom mochten lenen en dat de WC units die eerder dienst deden op het Midsummer naar Blankenberg werden verhuisd. Op woensdag werden de buffetten, de koelwagen, de banken, de stoelen en de tafels, de parasols en alle apparatuur geleverd en in stelling gebracht. De Wc’s werden aangesloten op het riool. Slijterij Mans, Bakkerij Prevoo, Klinkers zoetwaren en Plusmart Jan Kleijnen leverden de frisdrank, het bier, de vlaaien de broodjes, het beleg, de koffie, de zuivel, de soep en alles wat erbij hoort.

06.00 u. ’s Donderdags. Het kan beginnen. De elektrische apparatuur wordt op de juiste groepen aangesloten, de koelkasten gevulde, de glazen gespoeld, de broodjes gesmeerd, de vlaaien gesneden en de koffie gezet. Dat laatste duurde te lang en er dreigde effe een lichte paniek, want de wandelaars komen er aan. Een extra kookplaat bij de buren om het water en later de soep te warmen bood onvoldoende soelaas. Vakantiewereld hielp ons uit de brand door een extra kookpit ter beschikking te stellen. Laat de wandelaars maar komen dus. En die kwamen en kwamen en kwamen. Wat een massa loopvermogen. Koffie vlaai broodjes en soep vonden gretig aftrek. Gaande de dag werd er een hoop afval van de tafels geruimd en ontstond er een berg volle vuilniszakken. Bij de Wc’s was het ook een drukte van jewelste. Ellie en Wies hielden de zaak schoon en grossierden in complimenten. Ger toonde zich niet alleen een sterke opa , maar regeerde als een veldheer en er voor zorgde dat iedereen zich van zijn taken kweet. Marjan bestierde de keuken met niet minder verve. Rond 4 uur konden we met z’n allen tevreden terug kijken op een geslaagde dag en waren alle kleine problemen vakkundig en creatief opgelost. Dat beloofde wat voor morgen.

Op vrijdag was het weer iets minder dan de dag ervoor maar dat mocht de pret niet drukken. We wisten wel dat er nog veel meer wandelaars zouden komen, maar wat er op ons afkwam ging iedere verbeelding te boven. Ze bleven maar komen en met zo velen dat zelfs met alle extra capaciteit het af en toe niet meer bij te benen was. Toch wisten de dames en heren achter het buffet iedereen op zijn of haar wensen te bedienen. Onze voorzitter voelde feilloos aan waar er nog een extra handje nodig was en hielp waar dat maar kon, van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat. Opvallend waren het grote aantal koppels dat meehielp: Jacques en Ellie , Maurice en Bernadette, Nico en Wies, Hub en José, Raymond en Sandra, Ger en Marjan en Jo en Anneke, die mekaar tot steun waren. Maar ook de anderen Aggie, Astrid, Benjamin, Bert, Frans, Gêne, Guy, Jac, Jacques, Leon, Marcel, Peter, Pierro, Ruud en Viva en haar vriendin Gerry die niet eens lid is en ons toch kwam helpen, vormden samen een geoliede machine. Toen de laatste van die enorme groep wandelaars uit het zich verdwenen was kon het grote opruimen en afbreken beginnen. In no time was het grootste deel van de klus geklaard en kon het tellen van de bonnen beginnen. Dit nam de nodige tijd in beslag en dus kunnen we terug kijken op een ook in financieel opzicht geslaagde missie. Op zaterdag werden alle spullen opgehaald, de Wc’s afgekoppeld, de buren bedankt en de loods weer vol gezet met bouw materiaal. Het Ronald MC Donald huis Maastricht mag zich verheugen op een aanzienlijke gift die bijeen werd gebracht door de vrijwillige bijdrage voor het gebruik van de Wc’s. Ik zelf kijk terug op een vermoeiend maar gezellig evenement en ja als er weer eens wat is… gr Sjo
|
|
|